Hayatın bize sunduğu en büyük öğretilerden biri, aslında doğanın çok basit bir işaretinde gizlidir: Bir ağız, iki kulak… Konuştuğumuzdan iki kat fazla duymamız gerektiğine dair kadim bir hatırlatıcı.   Thich Nhat Hanh’ın zarif Zen diliyle söylediği gibi, dinlemek yalnızca bir iletişim biçimi değil, bir varoluş pratiğidir. Tıpkı yoga gibi. Tıpkı nefes gibi. Tıpkı hayatın kendisi gibi.   Yoga matına her gelişimizde, bedenin fısıltılarını duymak için dururuz. Ayak tabanının yerle kurduğu...

Cibran’ın sözleri eşliğinde bir kalp yazısı daha... “Ölmek, rüzgârda çıplak durmaktan ve güneşte erimekten başka nedir ki?.. Dağın tepesine ulaştığınız zaman tırmanmaya başlayacaksınız… Toprak kol ve bacaklarınıza sahip çıktığı zaman, gerçekten dans edeceksiniz. Ölüm beni gizlese ve daha yüce sessizlik beni sarsa da, yine anlayışınızı arayacağım…” Halil Cibran Cibran’ın bu satırları, insanın ölüm karşısında giydiği bütün kabukları tek tek çözerek onu yalın bir varoluşa davet eder. Bu sözler,...

Spiritüel metinlerde bazı cümleler vardır; okursun, anlamakla yetinmez, içinin en sakin yerine yerleşir. Halil Cibran’ın şu cümlesi, benim için tam olarak böyle:   “Kendi düşüncelerinizde bildikleriniz, benim sözcüklerle dile getirdiklerimdir. Hem ‘bilgi’ sözcüğü, sözcüklere dökülmemiş bilginin gölgesinden başka ne anlama gelir ki?”   Cibran burada muazzam bir gerçeğe parmak basıyor: Gerçek bilgi dışarıdan verilmez; sadece içimizde zaten var olanı görünür kılar.   Birinin söyledikleri bize...